26/11/2007

Mirador - Huallanca

(20/11/07)      Mirador - Huallanca    (32km)

(Enzo)

IMG_8569
Comme hier nous-nous sentons très petits, comme hier nous évoluons à du 7km/h. Enfin moi, car Corinne, plus légère, vole littéralement sur cette piste. C’est très simple, à force de m’attendre, en fin de journée elle aura roulé une heure de moins que moi.C’est un peu dommage pour moi car je passe plus de temps à regarder le sol qu’à admirer la superposition de toutes ces couches géologiques... joli travail de Dame Nature ! Peu à peu, mais de façon temporaire, nous-nous détachons du Rio Santa afin de prendre un peu d`altitude. Enfin un village, enfin l’occasion de se ravitailler... en eau. Et oui, même en longeant une rivière, il n’est pas toujours aisé d’avoir suffisamment d’eau potable avec soi. La raison, le manque d’essence. Hier soir, nous avons brûlé le carburant qu’il nous restait afin de bouillir un maximum d’eau. Mais avec ces chaleurs, j’ai déjà rempli plusieurs fois mes bidons d’eau de sources. Allé, je ne vais pas en mourir. Corinne elle, est beaucoup plus prudente.A force de remplir mes bidons d’eau bouillie, d‘eau courante, en bouteille ou de source, de toutes façon je ne sais plus trop quel bidon contient quoi. Ah si, quand c’est du Gatorade, là je sais ! Aucune goutte d’eau n’est gaspillée. Hier soir donc, ayant jugé que nous ne pouvions plus que remplir deux bidons, nous avons conservé l’eau des pâtes afin de la réutiliser pour le petit-déjeuner... encore des pâtes, mais cette fois au sucre (recette de Corinne). Et pour ceux qui se demandent comment nous faisons pour nous laver, c’est très simple. Soit directement dans la rivière, soit nous en prélevons l’eau pour emplir une petite bassine pliable. 20 jours sans eau chaude voici bien un luxe que nous nous réjouissons d’à nouveau rencontrer.

 

(Corinne)

IMG_8570
Enzo wil vandaag zeer vroeg vertrekken om zoveel mogelijk uit de hitte te rijden.  De wekker gaat al om 5u af en het is al vrij licht.   Hoewel we dus vrij vroeg vertrekken brand de zon al snel op onze huid.  In onze bidons is thee dat we deze morgen met het rivierwater gezet hebben.   Dat is het enige wat we voor de ganse dag hebben en dat verontrust ons een beetje.  Normaal zouden we vandaag wel een paar dorpen moeten passeren, maar als die zoals Mirador zijn dan hebben we daar ook niet veel aan.   Maar plots na 8km rijden zijn er plots (zo uit het niets) 3 rudimentaire winkelkraampjes (? waarschijnlijk voor de zeldzame camions, bussen en auto's die in die hitte toch ook wel iets te drinken willen...)    We kopen mango's én Cola (=wat een feest !)   Zo gaat deze weg in deze canyon dan verder, moeizaam maar mooi.   Het gaat nog altijd licht naar omhoog.  Elke dag stijgen we +/-500 à 700m maar daar merk je niet zoveel van.   Dat is niets in vergelijking met de beklimmingen die we in Equador deden.  Het is hier (tot nu toe) heel progressief.   Dat is toch al goed.   Af en toe zijn er eens een paar haarspeldenbochten, waardoor je plots 250m hoger komt, maar daarna gaat het dan weer bergaf.     Een koppel op motto haalt ons in.  Het zijn Zwitsers die een wereldreis maken en ze hebben deze weg met de motto geriskeerd en hoewel ze het ook heel mooi vinden klagen ze ook over de slechte toestand van de weg en vragen aan ons of we weten hoelang die nog duurt én ze klagen ook dat ze zowat aan het koken zijn in hun pak.     We komen aan in een dorp en men zou er kunnen eten !  Enzo is in de wolken (hij zit er vandaag al evenzeer door) en hij zegt te dromen van een lekkere koude pint die hij naar hij zegt verdient zou hebben.   Het (enige) restaurant moet een pint gaan wisselen waar ze er wel koude hebben en hoewel er vanalles op het menu afgedrukt staat is het enige dat we kunnen krijgen 'pollo' (voor de verandering).  Die goedkope menu's (bestaande uit soep en dan een plat (=meestal pollo) voor 3 sols (=minder dan 1 euro) zijn wel goed voor ons budget, maar ik ben het nu toch een beetje beu-gegeten, maar als er niets anders is natuurlijk...  Enzo heeft weer nieuwe moed.   Ik denk dat we nog zo'n 15km moeten doen om een groter dorp te bereiken.   Rond 16u ziet Enzo het weer niet meer zitten (voor hem is dit soort weg echt heel vermoeiend en hij zegt dat als er nog zo'n wegen zijn hij wel een bus wil nemen).   Hij wil stoppen en kamperen, maar ik weet zeker dat het dorp op de kaart vermeld niet meer ver.  Hij gelooft er niets van (want soms vermeld de kaart al wel eens iets anders dan er in werkelijkheid is) en hij zegt dat we het dorp vandaag niet meer kunnen bereiken.   Ik rij toch door,  en hij is een beetje slechtgezind (zovizo omdat hij zich niet zo goed voelt, maar ook omdat ik koppig doorrijd), maar mijn intuitie wordt beloond en een 10tal minuten later zien we een vrij groot dorp met wel liefst 3 hostals.  We nemen het goedkoopste (20sols (=nog geen 5euro) voor 2) en dan is hij uiteindelijk zeer dankbaar.   Een douche !  De douche is welliswaar weer een koude douche, maar uiteindelijk geraak je daar wel aan gewend.   Zeker als het in de dag zeer warm geweest is dan is dat eigenlijk wel verfrissend.   Alles hangt uiteraard van de prijs af.   Aqua caliente = niet onder de 35sols... (dat nemen we alleen als het iets kouder is=in de bergen + als we kleren moeten wassen)...  maar in sommige dorpen heb je soms maar 1 (goedkoop) hostal (met enkel koude douche)...

19:45 Écrit par Corinne et Enzo dans 2 - Carnet de route Pérou | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : velo, mirador, perou, huallanca |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.