06/12/2007

Cerro de Pasco - Junin

(02/12/07)    Cerro de Pasco - Junin    (75km)

(Enzo)

La forme est revenue. Il était temps car nous allons passer toute la journée au-dessus de 4200 m.

Fantastique plateau andin. Nous avons l'impression d'évoluer dans un cratère dont le diamètre excède les 70 km.

Enorme réservoir d'eau, pâturages pour Lama, moutons, vaches, chevaux. C'est tout droit, c'est tout plat. Nous longeons une ligne de chemin de fer uniquement destinée au transport de minerais. Tchou, tchou ! Notre premier train, vite une photo. Celui-là, il carbure au charbon !

IMG_8867
 

C'est donc très calme. On s'assied pour prendre le temps de manger (nous ne le faisons pas assez souvent) et on fait même copain-copain avec un chien de berger... c'est vous dire si c'est calme.

IMG_8852
 

Ah, que j'aime ces journées où il y'a très peu de choses à raconter. Juste pédaler sans trop souffrir (on a malgré tout le vent de face).

Le soir venu nous rappelle que nous sommes toujours à plus de 4000 m et que les quelques lainages emportés sont loin d'être superflus. La chambre de l'hôtel n'étant pas chauffée - comme aucun bâtiment au Pérou d'ailleurs - ce sont 5 couvertures qui sont entreposées sur le lit pour nous tenir au chaud, sans oublier la peau de mouton qui se trouve sous le drap de lit.

Zou, je m'en vais compter les moutons.

 

(Corinne)

's Morgens worden we wakker door kabaal in het hotel.  (dat gebeurt wel meer hier in de hotels/hostals (=veel lawaai) : men houdt hier niet zo erg rekening met de gasten die eventueel zouden willen rusten/slapen...) Deze keer zijn het (weer) een paar dronkenmannen (=reeds van 's morgens vroeg, die lawaai maken.  Ik denk dat welbepaald hier meer mannen zijn die drinken omdat het leven als mijnwerker zeer zeer hard is en ze maar zeer weinig verdienen.  Ook zouden er kinderen (tot zelfs kleine kinderen) reeds in de mijnen werken (voor nog geen 2euro/dag !) (=verschrikkelijk : kinderen zouden gemakkelijker in bepaalde gangen geraken...).   

's morgens is het lekker warm onder de 5 dikke dekens, maar buiten het bed is het koud.  We kleden ons warm aan (meerdere pulls, muts, handschoenen).  Hoewel we hier op hoogte zijn zou het niet onmiddelijk terug naar beneden gaan, maar zou het een groot plateau zijn (steeds +/- rond de 4700m).  Ik was al een beetje bang dat ik weer last van mijn hoofd zou hebben op deze hoogte, maar dat was helemaal niet het geval. (misschien is mijn lichaam ondertussen al wat aangepast).   Ook mbt de zuurstof heb ik helemaal geen last gehad (maar het was dan ook bijna geen bergop).   (By the way, mijn tourista is ondertussen ook beter = +/-genezen en ik heb weer grote appeteit).  

Het is idd een mooi uitgestrekt plateau met lange uitgestrekte hellingen.  Lichtjes bergop, lichtjes bergaf (in totaal zijn we wanneer we in Junin aankomen slechts 200m gezakt) en in de verte zien we nog met sneeuw bedekte bergen.   We volgen een spoorlijn, waar op een gegeven moment een stoomtrein komt overgereden (zie foto).   Het lijkt wel 'the far west'.   Er is wat tegenwind (die in de namiddag altijd sterker wordt) maar het is hier heel aangenaam rijden en het is een zeer aangename en zonnige fietsdag. (Rond 10u heeft de zon het allemaal wat opgewarmd en het is dan zelfs rond de 25graden).  

IMG_8833
 

Op deze hoogte zien we nu vele lama's (=degenen die wild rondlopen zouden een andere naam hebben...) en ook vele schapen.   De herder is dan nooit erg ver.   Soms ligt hij gewoon in de zon te slapen.    Goei beroep, zou ik zo zeggen : wat in de zon slapen en af en toe eens wat 'schaapjes tellen'...  ;-)      De kindjes (en  de volwassenen eigenlijk ook) hebben hier 'rode kaakjes' (door het constant  op altitude leven, waardoor ze meer rode bloedcellen hebben).   

IMG_8849Na 70kms ligt Junin voor ons.   Altijd als we het dorp dat we als eindbestemming voor de dag voor ons zien dan denken we 'Ah, we zijn er !' ( en dat is ook wel zo, maar het is toch nog 5kms rijden en bij een grotere stad is dat soms nog meer dan een 10tal kms rijden vooralleer je ergens geinstalleerd bent, maar toch vergeet je de (eventuele) spier- en of zitvlak-pijn van de ganse dag te rijden, want 'Je bent er' en in het geval van een stadje is er vanalles te zien, zodat je helemaal niet meer aan (eventuele) pijn denkt).  

Het is na 16u en het is al terug erg afgekoeld en 's avonds is het opnieuw vrij guur en cru.   Deze keer is er in het hostal zelf een schapevel onder het lakenhoes.    

   

21:30 Écrit par Corinne et Enzo dans 2 - Carnet de route Pérou | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : perou, cerro de pasco, junin, velo |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.