14/12/2007

entre Huancavelica et Santa-Inez (1)

(08/12/07)    entre Huancavelica et Santa-Inez   (1)  (25km)

(Enzo)

On est parti tard, très tard. Je le disais hier, nos batteries ne se rechargent plus aussi rapidement qu'au début du voyage. Espérons que cela n'est qu'une mauvaise passe.

Nous voici donc partis pour l'ascension du plus haut col carrossable du Pérou (5059 m9... c'est ce que l'on nous a dit.

Conscient que nous ne monterons pas là-bas en une journée - d'autant plus que nous avons retrouvé nos chères mauvaises pistes adorées - nous décidons de bivouaquer à 4300 m, histoire de ne pas mourir frigorifiés.

N-W-SW-E-NE... on ne sait plus trop dans quelle direction nous montons. Tout ce que l'on sait, c'est que cela grimpe.

IMG_8966
 

Chouette un gros caillou sur la droite... on y planterait bien la petite.


(Corinne)

We staan pas om 9u op (we moesten recupereren van de zware dag van gisteren en we waren gisteren zovizo te laat gaan slapen, met dat gebabbel met die Fransen, maar voor ne keer dat we nog eens met europeanen konden babbelen...)   Ontbijt en inpakken en vertrekken pas om 11u.  We beslissen om vandaag niet teveel kms te doen, want het zou alleen maar klimmen (+/-gedurende 50kms, tot over de 5000m!) en we wensen niet te 'hoog' te slapen (want anders is het te koud en dan is het geen goed idee om in de tent te slapen).  We beslissen om tot het midden van de klim te gaan (= +/-tot 4300m, dat zou slechts zo'n 25kms zijn), daar is nog een aanvaardbare temperatuur 's nachts.

Wanneer we vertrekken is er net buiten de stad een 'dans-wedstrijd'.  Verschillende groepen voeren er in traditionele kledij en op traditionele muziek dansjes op (vóór een afbeelding van Maria, want het zou hier vandaag de feestdag van Maria zijn...)  Deze keer neem ik toch te camera ter hand (ik was nog altijd een beetje slechtgezind dat ik die station-trein-scène in Izcuchaca niet gefilmd had en beslis nu om toch (desondanks de toeschouwers) de camera boven te halen wanneer er iets interessant is, ipv altijd te twijfelen...  Die camera dat is wel een gedoe, want (hoewel we wel een 'voet' meehebben) doe je snel toch met de losse hand, wat uiteraard veel beweegd (zeker als je pas van de fiets stapt) en dat lijkt allemaal nogal amateuristisch, maar tegen dat je die voet uitgehaald hebt... We zouden er eigenlijk de tijd voor moeten nemen...)   (Hoewel weer met de losse hand) ben ik toch blij met mijn 'shots' (van de dansende groepen), maar ondertussen is het al middag.   We moeten doormaken.   De stenenweg is wel iets beter (berijdbaar) dan degenen die we daarvoor reeds gehad hebben, maar toch in bergop gaat het niet al te snel...  Het landschap is weeral anders (het is hier elke dag anders) en wederom mooi.  Later in de namiddag begint het wel te regenen, en dat kunnen we zeker missen als we op hoogte gaan (want dat maakt alles nog kouder).   Rond 16u besluiten we een kampeerplaatje te zoeken (we zijn nog moe van gisteren en we hebben reeds 25kms gedaan en zijn reeds rond de 4300m =hoog genoeg) en gelukkig stopt het met regenen en komt de zon er zelf terug een beetje door (wat beter is om de tent te zetten).   Desondanks het zonnetje is het toch al behoorlijk koud en het zal hier deze nacht zeker al vriezen.   

IMG_8973
 

We vinden een goed plaatsje (zoals altijd verborgen van de weg) met mooi uitzicht.   We eten onze pasta's (met championsaus) terwijl we naar de zonsondergang kijken en gaan dan vroeg slapen.  

23:30 Écrit par Corinne et Enzo dans 2 - Carnet de route Pérou | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : perou, velo, huancavelica, santa-inez |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.