08/01/2008

Juli - Copacabana (Bolivia)

(31/12/07)   Juli - Copacabana (65 km)

(Enzo) 

Ca y'est nous y sommes. Viva Bolivia !
Le temps pour nous de vous souhaiter à tous de passer une excellente année (avec un peu de retard) et de réaliser tous vos rêves.
Le temps pour nous aussi de faire un petit bilan chiffré : nous avons, pour cela, rajouté une rubrique "statistiques" dans les menu en haut à gauche. Comme toujours on la mettra à jour... heu... le plus souvent possible

Nous sommes donc à mi-parcours (en temps). Bien que n'ayant effectué que 3500 km alors que nous en avons prévus un peu plus de 10.000, nous restons optimistes car c'est exactement ce que nous avions prévu. En effet, comme nous l'espérons, l'Argentine et le Chili devraient être un peu moins exténuants (si nous n'avons pas le vent de face).

Vu que nous y somme, un petit mot sur le lac Titicaca. Heu... c'est un lac un peu comme les autres, c'est grand, y'a beaucoup d'eau et où nous nous trouvons il y'a beaucoup de pédalos.
Non, sérieusement, ici la situation du lac offre un spectacle assez exceptionnel, surtout en ce début de saison des pluies. Situé à 3866 alt., le lac est bordé de massifs retenant les nuages sur sa circonférence. Vu que dans sa longueur nous ne pouvons pas apercevoir l'autre rive, nous pouvons l'imaginer en observant simplement les nuages retenus dans ses massifs.


IMG_9325Tous nos voeux à toutes et tous et encore merci d'être si nombreux à nous suivre !


(Corinne)

Om naar de grens met Bolivie te rijden, rijden we weer bijna gans de voormiddag rond het meer.    Het begint meer en meer op een zee te lijken (=het is dan ook een zeer groot (=één van de grootste) meer).   Aan de oevers lijkt het soms wel op het Zwin, met de varieteit aan vogels tussen de vegetatie of in de plassen rond het meer.   Hier en daar zien we peruvianen aan de oever picknicken (=mits het deze avond nieuwjaar is, is het voor deze mensen ook voornamelijk verlof vandaag).   Soms maken ze een (vrij groot) vuur.   Ook zie ik vandaag 2 maal (en dit is een iets minder aangenaam aspect) dat ze net een varken geslacht hebben.  (Zovizo zijn de varkens die hier rondlopen er om geslacht te worden, maar pas deze avond zal ik begrijpen waarom men er vandaag vaak één slacht).  In het laatste dorp voor de grens moeten we weer onze sols in bolivianos wisselen.   Dit gebeurt weer (zoals aan de grens Equator-Peru) zeer onofficieel, met wisselaars die onder een parasolletjes met een (geld)koffertje op hun schoot op de plaza zitten.   Aan de grens vergeten we deze keer niet door de immigratie van beide landen te passeren.     (Al een geluk dat we toen aan de grens met Peru zijn teruggegaan, anders hadden we hier nu mooi gestaan...)

Nu we het land Peru na 2 maanden verlaten, effen tijd voor een aantal algemene bemerkingen :   zoals reeds gezegd is er een groot verschil tussen noord-peru en zuid-peru.   Wel vond ik de bevolking (overal : zowel noord als zuid) vrij 'chauvenistisch' mbt hun eigen land en sommigen vinden niet alleen sinds Machu-Pichu onlangs het 7de wonder van de wereld is geworden, maar dat het land Peru algemeen 'het wonder' van de wereld is.   Verschillende zeiden ons bijvoorbeeld : 'Peru heeft alles!  Kust, gebergte én jungle !', maar dat heeft Equador ook, maar dat durvden we dan niet terug te antwoorden om hun niet te vexeren en omdat de peruvianen het niet zo met de equatorianen hebben = Niet met de equatorianen (die ze 'slechte mensen' vinden (=dat hebben ze ons meermaals gezegd), noch met de chilenen (die ook niet goed zouden zijn).   De bolivianen zouden voor hun ok zijn, maar al bij al vond ik Peru nogal 'op zichzelf' gericht.  'Wij Peruvianen, kunnen het !' (en dergelijke slogans zijn voortdurend te lezen).  Ook in hun muziek = onwaarschijnlijk.  Ze zingen vol lof over hun land met zijn steden ('Cuzco! Huancayo! Arequipa!' ... en   'Viva Peru !'   en zo gaat (de indoctrinatie) maar door...)    Of zoals bijvoorbeeld in Puno zeiden we dat we nieuwjaar in Copacabana zouden doen, en men antwoorde ons dat dat beter in Juli zou zijn (wat na ons bezoek aan Juli uiteraard zeker niet zo zou zijn, maar ze zeiden dat gewoon omdat Juli nog Peru is en Copacabana Bolivie)... Dit aspect (die soort van chauvenisme die zowat bij alle peruvianen terug te vinden is) stoorde ons soms, maar al bij al mogen ze uiteraard wel trots zijn, want mooie natuur is er zeker te vinden.

IMG_9329Na de grens-paperassen (die vrij vlot en snel afgehandeld waren) was het nog een kleine 10tal kms om naar Copacabana te rijden.   Nieuw jaar = nieuw land.  Het is altijd een beetje vreemd om een nieuw (voor ons zo goed als onbekend) land binnen te rijden.   Zullen er hier veel dingen 'anders' zijn?  Andere gewoontes?  Andere landschappen? enz....  Eerste stop is dus Copacabana.   Dit is de 'originele' Copacabana (die zijn naam reeds zeer lang draagt) en waar het bekendste strand van Brazilie de naam van heeft overgenomen.   Wanneer we Copacabana beneden zien liggen zijn we vrij verrast :  we zien vrij veel en vrij hoge hotels, jachten en bootjes in het meer liggen,... We hadden ons als iets veel authentiekers verwacht.   Deze (=vroeger ook één of andere 'heilige') plek is ondertussen ook tot een 'toeristen-stek' bij uitstek veranderd.   Misschien niet slecht om nieuwjaar door te brengen (=een beetje animatie), maar we zullen hier misschien niet zolang blijven.    Ons hotel heeft wel een zeer mooi uitzicht op het meer (waarvan je hier niet de andere  kant zien) en de ganse baai.   We gaan iets lekkers eten (kwestie van nieuwjaar een beetje te vieren) en gaan dan effen naar een 'gringo'-bar een glas nemen (=waar het er achteraf in een 'rave' of 'party' zal uitdraaien : overal dreadlocks en 'hippe' mensen rond ons...  Om middernacht gaan we naar het meer toe, waar ook geen groot/officieel vuurwerk plaatsvindt, maar wederom verschillende groepjes die hun eigen vuurwerk afvuren.   Best wel gezellig, maar (met de wind) niet helemaal ongevaarlijk... Wanneer het na 20minuten begint te regenen gaan we (zoals de meeste mensen) terug ergens binnen.   Weer een soort van restaurant/café waar we in een groepje Bolivianen (die er niet erg spaans of indiaans, maar eerder zeer europeaans, uitzagen) opgenomen worden.   Dit was wel interessant want we hebben zeer veel over verschillende problematiek en politiek van het land (waar we nog maar net aangekomen zijn) gesproken hebben.   O.a mbt Chavez en de huidige Boliviaanse president (die van indiaanse afkomst is en die oorspronkelijk zeer veelbelovend zou zijn, maar waar de bevolking nu uiteindelijk niet tevreden over zou zijn).  Bvb één van de meisjes werkte als boliviaanse voor het boliviaanse gedeelte van de institutie 'Christian Childrens Fund', welke (de véle) dakloze (wees)kinderen in Bolivia helpen (onderdak, voeding, enz), maar ze zei dat ze voor haar job vreesde, omdat de president dergelijk instanties wil opdoeken omdat deze met (oa) 'amerikaans' geld gesponsord worden.   Er zijn momenteel verschillende demonstraties en manifestaties in Bolivia aan de hand (=we worden er de eerstvolgende fietsdag al dadelijk getuige van) en hopelijk escaleerd dit niet en wordt het land niet onveilig... 

 

 

08:30 Écrit par Corinne et Enzo dans 3 - Carnet de route Bolivie | Lien permanent | Commentaires (1) | Tags : voyage, velo, perou, bolivie, juli, copacabana |  Facebook |

Commentaires

et la tente ? Bon dejà chapeau et bonne route !!! de forum voyage à votre site...y a qu'un pas ! Alors la Lightwave elle donne quoi ? Petite question technique y a t-il une moustiquaire , pas ds les vestibule, ça il m'ont déjà répondu non mais sur la tente elle-même ! A bientôt, Cathy

Écrit par : Vabadong | 05/02/2008

Les commentaires sont fermés.