17/01/2008

Poopô – Quelque part

(11/01/08) Poopô – Quelque part (92 km)

(Enzo)

On fonce dans cet altiplano avec un chouette vent de dos qui nous donne l’illusion de pouvoir dépasser les 100 km ce soir, voir plus. C’était sans compter qu’au ¾ du chemin une petite épingle nous repousse vers le nord avec une première côte vent de face. Vu que Corinne n’a toujours pas appris à se protéger du vent (elle roule 4 mètres derrière moi), j’abandonne vite l’idée de l’attendre et en profite pour prendre quelques clichés de ce qui ressemble de plus en plus aux déserts nord-américains.

IMG_9668
 

D’une vallée à une autre, ou plutôt d’un altiplano à l’autre, le relief se fait de plus en plus accidenté. Voilà qui n’est pas un mal car je commençais à trouver faune, flore et paysage un peu lassant.
Quelques lacs artificiels, retenus par d’imposantes digues, nous font d’ailleurs comprendre que l’escalade de nouveaux cols est assez proche.

IMG_9658

Après 92 km, Corinne exténuée, décide de planter la petite derrière un muret servant d’enclos pour lamas. Visibles de la route, un agriculteur redescendant la route à vélo, nous aperçoit et nous indique qu’il est préférable de dormir dans l’école se trouvant 1 km plus haut. Trop fatigués, nous le persuadons que l’endroit nous convient très bien et que nous avons l’habitude de dormir dehors. Dommage qu’il n’ait pas plus insisté car le terrain rocailleux et en pente m’a empêché de dormir convenablement… de dormir tout court !!!

 

(Corinne)

Ik heb de artikels van 15/01/08 en 16/01/08 aangevuld.

's Morgens is het weer helemaal opgetrokken.  Zon en geen regenwolken !   Mits we in het dorp (waarschijnlijk) geen ontbijt kunnen nemen, putten we in onze eigen reserves (die normaal voor de camping dienen) = cornflakes en bananen.   Nog steeds altiplano (naast de laguna) en er zijn vele (verschillende) vogels.  Ook weer vele kleine kleurrijke, die ons (=grappig) soms wel een kms volgen, door iedere keer een beetje verder neer te strijken...  Er is ook een cyclist die ons (vanuit Poopo) ongeveer 20kms vergezeld.   Om 13u zijn we reeds 64kms verder in Challapata (=dorp op een kruispunt) waar we een middagmaal gebruiken.   Deze keer is de almuerzo geen rijst met minuscuul kippebilletje, maar pasta !  (en nog lekker ook).  

IMG_9672

Echter, om richting Potosi te gaan, veranderd de cours van de route en wanneer we weer vertrekken is er een onwaarschijnlijke tegenwind (ik kan mijn fiets bijna niet in koers houden en doe amper 5km/u) welke bijna een ganse namiddag blijft aanhouden (=zeer vermoeiend...)   (Enzo zegt (zie hierboven) dat ik in zijn wiel moet rijden, maar ik geraak daar soms gewoon niet...)   We doen dus maar amper 25kms extra meer in de namiddag.   Maar anderzijds (door de verandering van richting) is het landschap weer helemaal gewijzigd, we rijden nu niet meer naast de grote laguna maar er zijn meerdere kleinere, artificiele meren, omringt door bergen.  Het is hier ook minder altiplano, maar begint weer vrij heuvelig te worden. (Langere beklimmingen van boven de 4000m zullen niet meer lang op zich later wachten...)    Door die constante sterke wind, ben ik om 17u uitgeteld en heb amper de moed om een campingplaats te zoeken.   We beslissen om achter een omheining van stenen (die normaal voor vee/lama's dient) te camperen.   We hebben nog maar pas alle saccochen overgebracht en moesten de fietsen nog overbrengen, dat een boliviaan op een fiets ons aanspreekt en ons aanbeveelt om 1 km verder aan het schooltje te kamperen.   We zijn echter zo moe dat we het niet meer zien zitten om opnieuw alle saccochen van achter de omheining te halen en blijven dus toch daar...  Ok, for him : es tranquillo tambien...

08:00 Écrit par Corinne et Enzo dans 3 - Carnet de route Bolivie | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : poopo, voyage, velo, bolivie |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.