22/01/2008

Potosi - Potosi

(15-16/01/08) Potosi - Potosi

(Enzo)

Je ne vais pas encore dire « vivement que l'on soit sorti de cette ville ». Il est vrai que le centre historique est plaisant et que la « fameuse » montagne sacrée qui domine la ville est assez impressionnante.

La montagne en question est un immense gruyère jadis exploité pour son argent et encore aujourd'hui pour son étain. Je ne vais pas me taper toute l'histoire de Potosi et de ses mines, mais sachez que l'économie de marché dont bénéficie une grande partie de l'Europe découle directement de Potosi et de sa montagne sacrée. C'est étonnant.

 IMG_9791

Pour le reste, vous connaissez la chanson : lessive, internet et réapprovisionnement.

Demain, changement de décor. Nous retrouvons enfin la piste pour un peu plus de 500 km. Espérons qu'il ne pleuve pas de trop sans quoi nos étapes risquent de ne pas dépasser les 40 km/jour. Mais bon, nous sommes motivés puisque notre prochain objectif est Uyuni et ses salars.

 

(Corinne)

Het historische centrum van Potosi zou de mooiste stad van latijns-america zijn.   Het is nog zeer autenthiek, met vele smalle straatjes met barok-huisjes (gerestaureerd) zoals ze in 1700 waren, met balconnetjes en lantaarntjes enz.    Buiten het historische dorpje kan je ook de mijnen gaan bezoeken, maar Enzo zegt claustrophobisch te zijn.   Er zijn nog 6000 mensen die (via cooperatieven) in de mijnen werken.  Uiteraard zeer slecht betaald en zeer slechte omstandigheden.   Hoe dieper je in de mijn werkt hoe 'beter' betaald, maar de levensverwachting ligt ongeveer op 45jaar... Buiten de mijn werken vrouwen die de metalen sorteren, een ganse dag voor 2 of 3 bols (=0.20 of 0.30 eurocent !)    Indien een mijnwerker toch pensioenleeftijd zou halen (=zeer weinigen) dan krijgt deze 100euro pensioen... Ook hier werken kinderen (vanaf 8jaar) in de mijnen... (=hier bestaat geen schoolplicht). Sommigen hier zeggen 'mijn grootvader was mijnwerker, mijn vader was mijnwerker, dus ik ben ook mijnwerker en zal altijd mijnwerker zijn...'    Uiteraard genieten de localen / mijnwerkers zelf niet van het toerisme.   Vooralleer je de mijn gaat bezoeken kan je eventueel sodas of coca-blaadjes of zelf dynamiet (=die ze zelf nog moeten bekostigen) voor hen kopen (=dat is alles wat ze krijgen om zich door de toeristen in hun barmhartelijke omstandigheden te laten fotografieren...)    

IMG_9782
 

Morgen vertrekken we richting Uyuni, maar het asfalt-gedeelte is voor Bolivie afgelopen.  Vanaf morgen enkel nog 'pistes'...  (Hopelijk regent het niet te veel...)

Les commentaires sont fermés.