23/01/2008

Potosi - Uyuni (1)

(17/01/08) entre Potosi et Uyuni (40 km)

(Enzo)

Retour à nos bon vieux souvenirs. (depuis le 11/12/07)... La piste !
Ah oui, ça c'est déjà loin car nous avions oublié (surtout moi) que, chargés comme nous les sommes, on avance pas. Chaque pente un peu raide se monte à côté du vélo et chaque descente entame un peu plus la gomme de nos freins (12km/heure max). Pourquoi dès lors se réjouir de retrouver une bonne vieille piste ?

Parce que c'est plus beau tout simplement. Une piste fait partie du décor, un peu comme une vieille ligne de chemin de fer. Nous n'avons plus l'impression d'évoluer sur une voie toute tracée, mais bien de repartir à l'aventure sans savoir à quelle sauce nous allons êtres mangés.

IMG_9802space

Et en parlant de manger, c'est bien approvisionné que nous sommes repartis, car les trois villages que nous pouvons pointer sur la carte ne sont peut-être plus que des villages fantômes (cela nous arrive souvent d'en croiser).

L'approvisionnement en eau a également été revu à la hausse : 8 litres d'eau non consommable directement (eau à bouillir que bibi se charge de porter), les 6 bidons de 500 cl remplis, sans oublier une petite réserve de Coca-Cola. Nous voici donc parés pour trois journées probables de camping.

Et pourtant de l'eau il y en a... qui nous tombe sur la tête. Ce soir d'ailleurs, nous avons battu un record pour monter la tente. Un orage et la pluie l'accompagnant est arrivé si vite que nous avons posé la tente n'importe où. C'est-à-dire que lorsque nous nous sommes enfuis à l’intérieur, nous nous sommes aperçus que nous l'avions posée sur un caillou gros comme une sacoche.

En fin, on est au sec, c'est déjà ça. 


 

(Corinne)

IMG_9811We vertrekken weer een beetje te laat uit Potosi : nog eerst effen internetten en boodschappen doen, want op de weg tussen Potosi en Uyuni zouden (zeer) weinig dorpjes zijn. De route (van +/- 215kms) is geen asfalt meer, maar piste, en we dachten er (oorspronkelijk) 3 dagen over te doen (=gemiddelde van 70kms/dag), maar voorzien toch voor 4 dagen eten (=3 keer kamperen). Hierbij zijn onze saccochen volgeladen. We hebben eerst ook wat moeite om de juiste weg richting Uyuni te vinden, want iedereen stuurt ons telkens naar de bus-terminal (alsof het met de fiets niet mogelijk zou zijn).   De eerste 20kms zijn er veel werken (werkmannen en werktuigen) op de weg.   Ik denk dat we dit eerste gedeelte zullen asfalteren...  Het gaat niet erg snel op de piste die nu met de werken op vele plaatsen werd omgepoeld...  Soms moeten we ook wachten tot een buldozer gepasseerd is, of blazen ze stukken weg met dynamiet op en als we dan wel doormogen dan zeggen ze ons dat we voorzichtig over dat stuk moeten rijden... (wat daarmee bedoeld wordt weet ik niet, maar het is dan wel bizar als je er daarna met je fietsje over moet...)... Hier in Bolivie zijn er maar zeer weinig huizen en mensen langs de weg.   De indianse vrouwen zijn hier een beetje anders gekleed dan in Peru.   Hier hebben ze vaak een soort van short aan (alsof ze vanuit de keuken komen).   Rond nieuwjaar zagen we er veel in zondaagse kledij : zeer kleurrijk en wanneer ze een bepaalde kleur gekozen hebben dan is alles in diezelfde kleur : helemaal in het geel, of helemaal in het paars of helemaal in het turquoise,... (= sjaal met lange franjes, bolrok, kousen,...)  Vaak hebben ze ook een soort van charley-chaplin-bolhoed aan (die nogal hoog op het hoofd staat), soms met pluimen in...  In het begin zagen we vaak werkmensen die vuilnis van de weg opruimden en er dan een vuurtje van maakten (=dat hadden we in Peru nooit gezien en daar was in de natuur vaak veel vuilnis)  Hier is het in de natuur (in vergelijking met Peru) zeer proper, behalve vlak bij de steden (=dat is bij aankomst altijd eerst door een vuilnisbelt (zie o.a foto Potosi)....   Na 30kms gaat het bergop en begint het te regenen en is er een zeer sterke tegenwind... Ik geraak bijna niet meer vooruit...  De regen en wind worden harder en harder, en wanneer het begint te donderen en bliksemen wil Enzo zo snel mogelijk de tent zetten om te schuilen (want hij is bang van onweer).   Zoals hij zegt (zie hierboven) hebben we de tent in een recordtempo opgezet...  We waren helemaal doorweekt en hadden het zeer koud (handen, voeten,...)   Het stormt vrij hard en Enzo durft niet beginnen te koken... Deze avond eten we koude snacks en cola... De storm houdt niet op en we vallen dan maar in slaap...  

Commentaires

un long col sablonneux après les montagnes russes avec vue sur la voie ferrée:(étions 4, Anne et Stephane avaient opté pour le parcours "plat"le long des voies),campez-vous au sommet,vue++, du long col avec passage de profonde poussière-boue s'il pleut...
Il y a un resto au village après la traversée de la rivière;;;
SUERTE CON CHUBASCOS Y GRANIZOS

Écrit par : pol meura | 23/01/2008

Les commentaires sont fermés.