24/02/2008

Hualfir - Londres

(12/02/08) Hualfir - Londres  (94 km)

(Enzo)

On prend les mêmes et on recommence ! Vent de face violent, chaleurs torrides, alternance d'asphalte et de tôle ondulée, lignes droites interminables... cela devient un peu lassant.
Nous consommons de plus en plus d'eau et les régions que nous allons traverser ces dix prochains jours s'annoncent toujours de plus en plus chaudes. Je remarque d'ailleurs que Corinne commence à un peu traîner la patte !

Trop chaud ! Même les nuits le sont. J'espérais que le fait d'évoluer dans le désert nous permettrait de bénéficier de nuits fraîches, mais rien n'y fait.

Comme je l'avais fait remarquer à Corinne au début de notre voyage, il est beaucoup plus facile de lutter contre le froid que contre le chaud. Maintenant, elle commence à mieux le réaliser.

Quelqu'un peut m'envoyer une clime portable ?


(Corinne)

(Hé Francoise, we zijn ook in 'Londres' geweest !) 

Op de gedetailleerde kaart die we hebben (=op het internet gevonden) moesten we vandaag normaal nog een 40tal kms piste doen, maar (hier in Argentinie duurt het geen jaren alvorens de asfalt er ligt, zoals bvb in Bolivie en) na nog geen 10 kms veranderd de piste weer in gloednieuwe asfalt.  De kronkelende curves van Peru zijn hier helemaal verdwenen en het zijn (bijna) altijd hele lange rechte banen.  De afstanden zijn hier zeer lang in dit noordelijke woestijngebied, en dan spreken we nog niet over de Pampa-regio (centraal-Argentinie) dat zo mogelijk nog uitgestrekter is, én Patagonie (zuid-Argentinie) dat nóg uitgestrekter is...  Ook weeral wind tegen vandaag...  Enzo had de reis van noord naar zuid gekozen (niet alleen omdat Ushuaia 'El fin del mundo' is en het mooi is om dergelijke reis daar te beeindigen, maar ook) omwille van de winden (=grootste vijand van de cyclist), die in deze richting normaal gunstiger zouden zijn, maar we rijden nu al een hele tijd met (in deze open vlakten = 'sterke') tegenwind...  Ik begrijp niet veel van wind-fenomenen, soms heb ik de indruk dat we 'altijd' wind tegen hebben, soms wordt de wind weerkaatst door de bergen (waardoor ze van richting veranderd...), zoals bvb soms in Bolivie (waar de wind soms ook zeer sterk kon zijn) reden we in een bepaalde curve met wind tegen en dan dachten we dat we wind mee zouden hebben in de andere richting van de curve, maar dat was niet 'altijd' zo (de wind werd in de canyons van richting veranderd... enz...)  In Patagonie hebben we wel in onze planning gerekend op wind mee (=we hadden meer kms/dag gerekend).   De wind is daar zó sterk dat wanneer je hem in de rug hebt je wel méér dan 200 kms/dag kan doen (zie ook een commentaar), maar als je hem daar tegen hebt... dan kan het wel eens zéér zwaar worden...     Het is ook weer zeer heet vandaag...  we hebben meer en meer dorst, dorst, dorst...  Wanneer ik een wagen, die helemaal dicht (=met alle ramen dicht) is omdat binnen de airco vol open staat, dan wens ik er effen in te kunnen gaan zitten...  de zweetdruppels druppen in onze ogen... onze huid is helemaal wit en korrelig van het zweet...   

15:43 Écrit par Corinne et Enzo dans 4 - Carnet de route Argentine | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : voyage, velo, argentine, hualfir, belen |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.