01/03/2008

Vallée de la Luna - San Augustin

(19/02/08) Vallée de la Luna - San Augustin (77km)

(Enzo)

Ca c'est un parc ! Rien avoir avec l'arnaque du Canyon de Talampaya dont je vous parlais il y a deux jours. Ici tout est axé sur la richesse de la vllée et non pas sur celle de sa cafétéria.

IMG_0415
 

Nous avons trouvé facilement une place dans l'une des voitures des touristes présents (La visite ne peut s'effectuer à vélo). C'est donc parti pour une petite ballade de trois heures dans un paysage effectivement quasiment lunaire (heu, je dis cela, mais je ne me souviens plus vraiment très bien d'y avoir été... sur la Lune). Chaque colonne, chaque pierre nécessiterait une journée pour être photographiée tant la lumière et l'axe sous lesquelles on les regarde en modifient l'aspect.

IMG_0430
Et au milieu, coule une rivière... sèche. Juste un couloir large de quelques mètres canalisant les eaux déversées par les rares orages nocturnes. Eaux suffisamment abondantes cependant que pour laisser la trace d'une maigre végétation dont quelques espèces animales peuvent se nourrir (vicuñas ou lièvres de Patagonie eux-mêmes régal des pumas ne sortant que la nuit).


Après cette matinée très agréable (pour une fois je ne suis pas déçu d'avoir parcouru un « parc touristique »), nous voici reparti pour une petite trotte en direction de la « Vallée Fertil » qui n'a de fertile que le nom. Disons juste que c'est un peu plus vert car rien ne pousse d'autre ici que quelques arbres épineux.San Augustin, petit village de vacances majoritairement peuplé de touristes « Buenos-airiens » (quelque chose comme cela). Une journée de repos supplémentaire (sans doute encore une de trop), dans deux jours, direction San Juan... Tiens, il paraît qu'il faut traverser un désert pour s’y rendre... mes articles vont être d'une longueur !!!

spaceIMG_0433space






Lièvre de Patagonie... C’est grand comme un veau.

 

space

IMG_0437

(Corinne)


Gisteren hadden we de tent aan de ingang van het park (=Maanvallei) gezet en we waren niet de enigen.  Er waren nog 2 andere tenten met jongeren die vandaag het park willen bezoeken.   We brengen de avond door met hen en 1 van hen is Emmanuel (een Argentijn die we later nog zullen terugzien).   In dit park mogen we niet met de fiets, maar moet men met eigen wagen gaan en dus moeten we uitkijken naar een wagen die ons wil meenemen.  Om het uur vertrekt een caravan.   We kunnen mee (met de auto van een jong koppel van Buenos Aires) met de trip (die 3uur duurt) van 10u.   Dit park is echt de moeite (zoals ik reeds eerder had gehoord) in vergelijking met het Talampaya-park.   De landschappen lijken echt op maanlandschappen.   Net een decor om een science-fiction-film in te draaien.   Men zou ook nacht-excursies kunnen maken bij volle maan.  Ik heb er foto's van gezien en dat moet ook wel erg de moeite zijn.   Hier waren (=vele jaren geleden : vóór de ontwikkeling van het Andes-gebergte =toen de vegetatie in deze omgeving nog niet woestijn was maar juist zeer uitbundig was) vele dinosauriers en in dit park zijn vele fosielen gevonden (waaronder van het oudste specimen).   Na het bezoek aan het park (+/- 13u) krijgen we nog een korte uiteenzetting mbt dinosaurussen in een klein museum.   Ondertussen is het reeds 15u en we vertrekken richting San Augustin de Valle Fertil (70 à 80 kms verderop).   Zeer fertiel is het niet (slechts iets groener dan de woestijn).   Op de weg daarheen ben ik getuige van een stervende slang.   Ik zei deze morgen nog dat ik wel een slang zou willen fotograferen (maar bedoelde daarmee geen stervende)...  Enzo heeft haar niet gezien en rijdt door, maar wanneer ik langskom is de (reeds vrij grote slang) op de weg met wijdopengesperde muil.  Ze kronkeld (abnormaal?) veel... Na een 10tal meter stop ik (want je weet toch maar nooit, vele slangen hier zijn toch wel giftig (maar niet allemaal).)   Echter de slang is nu in tegenlicht (=niet geschikt voor foto).   Ik maak rechtsomkeer (=grote bocht rondom de slang die nog steeds kronkelt met opengesperde muil...)   Dan pas zie ik dat ze gewond is op het einde van haar staart (=waarschijnlijk weer een verkeersslachtoffer).   Na enkele minuten spartelt ze niet meer en is ze (denk ik) dood...    In San Augustin (rustig aangenaam dorpje) gaan we in een rustige kamping.   's Avonds gaan we eten en praten de ganse avond met een koppel van Buenos Aires.   De avond is een beetje met te veel wijn overgoten en we gaan pas om 4u slapen.... Dat betekend morgen een extra (beetje zinloze) vakantie-dag. 

IMG_0446

Les commentaires sont fermés.