17/03/2008

El Bolson - Esquel (1)-(2)

(09/03/08) El Bolson - Esquel (70kms)  (1)

(Enzo)

Un anniversaire !

Ce soir, c'est la 50ème fois que nous plantons la petite (merde, j'ai oublié de prendre une photo). On a enfin quitté ce paysage qui ressemblait trop à la Suisse pour replonger dans une Patagonie qui nous offre à nouveau cette étonnante palette de couleurs qui vous donne l'envie de vous arrêter et de ne plus jamais repartir.

IMG_0645

Je crois que c'est cela le « piège patagonien ». Cette impression de naviguer en permanence entre quatre saisons. Je pensais au début que l'envie de s'installer en Patagonie était un rêve d'enfant gâté, mais je réalise peu à peu que, même sans le désirer, on se laisserait vite emprisonner à ne pas y prendre garde. Pour nous c'est déjà probablement trop tard car toutes les propriétés se sont vendues comme des petits pains il y a plus de 10 ans, mais qu'il est bon de les parcourir en imaginant qu'on pourrait en être le propriétaire. Allé, juste un petit hectare au bord d'une rivière, rien que pour moi. Il n'ya pas une bonne affaire dans le coin ?

(Corinne)

IMG_0656
De regio nà El Bolson is weer zeer mooi en anders : nog steeds meren, grote domeinen (beetje ranch-achtig) en boerderijen.   Vroeger (nog geen 10tal jaar geleden) kostte een terrein van meer dan 2 hectaren hier niets... en vandaar dat hier vele mensen grote  terreinen bezitten en rustig (want het is hier zeer rustig) op het platteland wonen.  Dat is nu wel veranderd.  Alles wordt alsmaar duurder.   Wat vroeger als 'avontuur'-oord aanzien werd, is Patagonië nu 'chique'.   Vele sterren hebben hier nu wel een 'buitenverblijfje' (Madonna, Sylverster Stallone,...)   Na 50 kms asfalt hebben we de keuze tussen een kortere weg verder op asfalt of een langere weg op piste, maar die wel door een nationaal park gaat.   We kiezen voor de 2de optie, maar het is en blijft moeizaam rijden op piste (met vele stenen en het vele stof) en na 20kms piste stoppen we voor vandaag bij de 1ste rivier die we tegenkomen (=een rivier is altijd welkom vlak bij de kampeerplaats, oa om ons te wassen, enz).   Kleine visjes springen overal rond (om insecten te vangen).    In de dag is het vrij warm, maar eens de zon onder is wordt het behoorlijk frisjes en deze nacht is het wel bijzonder koud (ik voel het 's nachts aan mijn neus en 's morgens is de tent weer wit en zijn er ijsblokken in onze waterbidons...) Het heeft deze nacht dus gevroren...  Wel een beetje extreem hier, want nog geen 2 weken geleden waren we 's nachts nog aan het woelen in de tent omdat we in de woestijn niet konden slapen van de hitte...   

 

(10/03/08) El Bolson - Esquel (37kms)  (2)

(Enzo)

Brrr... c'est froid !

Ce matin, la petite était toute blanchie par le givre, elle aura bien fêté sa cinquantième nuit !

Hier soir, nous avions traversé une petite rivière afin de nous éloigner de la piste et nous voici prisonniers ce matin - pour une petite heure - car un ballet de camions citernes a pris place juste en face de l'endroit où nous devions retraverser. Ils ne sont pas très nombreux, mais remplir une citerne d'eau, cela prend du temps. S'ils pouvaient assécher la rivière cela m'arrangerait bien car, comme de gros nuls que nous sommes, nous n'avions pas pensé qu'il faudrait la retraverser ce matin... ouille, c'est froid !

Et nous voici repartit, Corinne, moi et mon genou qui dit « NON » à chaque tour de pédalier sur cette piste que nous aurions en principe dû quitter ce soir. Je pense que nous mettrons deux jours de plus que prévu pour atteindre Esquel, cette fois nous sommes cuits.

Plus que la difficulté, c'est le temps qu'il nous manque qui nous démoralise le plus. En début de voyage, nous nous serions dit que nous pourrions toujours rattraper notre retard sur les six mois restant, mais ici force nous est de reconnaître que c'est un bus qui comblera ce retard.

En attendant, nous pénétrons aujourd'hui dans le Parc des Alerces. C'est beau comme le Canada ! Des sapins, des lacs et de petites montagnes dont certains sommets gardent bien leurs neiges éternelles. La température est clémente, la lumière est douce, seul l'état de la piste nous rappelle que nous ne sommes pas en vacances... c'est quand les vacances ?

 

(Corinne)

IMG_0660
Ook vandaag vertrekken we vrij laat, want we willen wanneer we wild kamperen toch liever niet gezien worden, maar deze morgen komen de verschillende boeren van de omgeving hun watertanks volladen aan de rivier (wat wel een tijdje duurt...)  Nà 1u pas weer op de fiets.   We worden hier in Argentinië wel altijd redelijk laat wakker en staan soms maar nà 10u op.   Om 10u is het nog vrij fris en het is eigenlijk pas rond de middag dat de zon alles terug wat opwarmt, en we pas goed wakker worden.   We voelen ook dat we stilletjesaan moe beginnen te worden.  Lichamelijk en geestelijk.   Het is elke dag opnieuw toch wel een heuse belasting (=alles geven op de fiets), elke dag de tassen maken, tent opplooien, enz... en de vakantiedagen zijn al even intensief...  Enzo heeft ook last van zijn knie door door de hevige wind te rijden.  (Normaal had ik altijd pijn in mijn linkerknie wanneer er hevige wind is, maar ik heb niets en nu heeft Enzo er last van...)   De wind is hier nu ondertussen wel veel minder sterk, maar zijn knie-pijn is er nog.   Op de koop toe valt hij na nog geen 6 kms... (op de piste =wat altijd opletten voor uitglijden is, zeker in bergafs...)  Zijn humeur is vandaag dus 'naarvenant', want nu heeft hij ook pijn aan zijn hand.   Echter, de landschappen doen hem zo dromen dat hij zijn pijn wel vergeet.   Ook weer vele paardjes overal hier, en beekjes en riviertjes en watervalletjes...  Rond 16u komen we aan het nationale park aan en ook hier (anders zouden ze er geen nationaal park van gemaakt hebben) is alles weer prachtig.  Opnieuw wel grote meren (=we zijn dan ook sinds voor Bariloche in het meren-district van Argentinië), maar toch is het telkens anders.   De grote kampings tussen de vele bomen en (vooral) vlak aan de meren (wat net op een strand lijkt, weliswaar niet met palmbomen, maar met loof- en dennebomen) maken de avond, met de bergen en de vele sterren, magisch mooi.

 

 

08:30 Écrit par Corinne et Enzo dans 4 - Carnet de route Argentine | Lien permanent | Commentaires (0) | Tags : velo, argentine, el bolson, esquel, voyage |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.