20/03/2008

El Chalten (Lago del Desierto)

(15/03/08) El Chalten (Lago del Desierto) (Aller) (38kms) 

(Enzo)

C'est comme un début d'automne belge... avec les glaciers en plus. On peut presque les toucher de la main. Vu que El Chalten est bien trop touristique pour nous, nous avons préféré nous rendre au Lago del Desierto afin d'observer notre premier glacier et sa lagune. C'est vrai que c'est désert ici. Nous sommes les seuls dans le camping. C'est un peu comme du camping sauvage payant.

IMG_0733
 

On profite donc au calme de cette fin de journée avec cette vue reposante sur le versant nord du Fitz Roy.

Petit feu de bois (pour une fois il yen a) petites saucisses bien grillées comme on les aime, petite soirée, petit dodo.

 

(Corinne)

IMG_0737
De busreis duurde 30 uren... (van Esquel tot El Chalten = kleine 1000kms) en ging over het 'gevreesde' gedeelte van de ruta 40, welke tussen Perito Moreno en El Chalten een echte hel met de fiets zou zijn... (=zeer slechte weg, met vele stenen, zeer veel wind en enkel... steppe, steppe, steppe,... zonder dorpjes...)  De bus had speciaal een soort van gevlochten 'hek' voor de voorruit (ter berscheming van de stenen op de slechte piste), maar al bij al, denken we dat we zelf reeds op dergelijke 'slechte' pistes gereden hebben, en Enzo die een idee van Patagonia had zoals hier (=met enkel steppe en niets anders) had dit gedeelte ook wel graag met de fiets gedaan, maar er is geen tijd meer. (We moeten bijna naar huis).   We komen 's morgens zeer vroeg (=5 uur) in El Chalten aan.   Er is nog niets open en het is (hier meer in het zuiden) behoorlijk koud.   Na anderhalf uur gaat de eerste 'panaderia' open en kopen we warme broodjes.  Iets later gaat een andere 'panaderia' open waar we binnen kunnen ontbijten en ons wat opwarmen.   We wachten daar tot de dag 'ontwaakt'.   El Chalten ligt vlak bij de Fitz Roy-berg en is een klein dorpje dat nog niet lang bestaat (alle huisjes zijn nieuw).  Men kan van hieruit meerdere trekkings doen  (op en rond de Fitz Roy en naar een aantal ijsbergen, want hier is het noordelijk gedeelte van het nationale park der ijsbergen).   Wij zullen zelf niet in El Chalten blijven (wat wel een érg toeristisch dorp is= alles is afgestemd op de toerist en zelfs nu (=begin herfst) wat reeds een beetje buiten seizoen is, zijn er zeer veel toeristen), en we zullen nog minder een trekking doen, want we fietsen al genoeg, maar opteren om met de fiets naar de Lago del Desierto te trekken (kleine 40tal kms ten noorden van El Chalten).   Het zou een zeer mooie route zijn en ter plaatse zou het ook zeer mooi zijn.   De route is idd zeer mooi, met zicht op (de noordelijke kant van de) Fitz Roy-berg en andere bergen met eeuwige sneeuw en ijs.   De route loopt doorheen bos en langs een rivier (=die van het ijs van de bergen komt) en die een zeer speciale kleur heeft (=zeer helder turquoise).   Zeer speciaal en een beetje surrealistisch.   Wanneer we daar aankomen is er niemand in de camping (de camping voor ons alleen, alsof het onze grote tuin is) én met zicht vlak op een ijsberg !   Echt de moeite !  We dachten eerst nog wat in de omgeving te wandelen, maar ik ben zeer moe van de lange busreis (=vermoeiender dan fietsen) en maak een nodige siesta.   De weg hierheen was reeds de moeite voor vandaag.   's Avonds weer kampvuurtje.  Er komen nog 4 duits-sprekende cyclotoeristen aan (=hier in het zuiden van Argentinië en vooral in zuid-Chili zijn zéér veel cyclotoeristen), maar ze zijn niet erg sociaal en blijven in hun groepje.   's Nachts horen we meerdere keren grote ijsbloken afbreken en vallen (=wat een normaal fenomeen is, maar wel een zeer impressionant gevoel geeft).

 

(16/03/08) El Chalten (Lago del Desierto) (Retour) (38kms) 

(Enzo)

IMG_0764
Ce matin, avant d'effectuer en sens inverse les 37 km de ripio que nous avions parcourus hier, nous poussons jusqu'à la lagune afin de nous laisser bercer quelques minutes par son vert laiteux (à moins que ce ne soit du bleu laiteux). Quelques minutes seulement car nous avions camouflés vélos et bagages dans une petite cahute, en bas, dans le camping. Le gardien ayant mystérieusement disparu, on ne pouvait faire autrement.

 

(Corinne)

IMG_0757
De volgende dag maken we wel een wandeling.  45 minuutjes naar boven klimmen en daar zou een laguna, met water van de ijsberg, zijn.   Het is eens iets anders dan fietsen (=anders spieren aan het werk zetten). Het stijgt behoorlijk, maar het is echt de moeite waard !   De laguna heeft dezelfde speciale blauwe kleur als de rivier (die uit de laguna voortvlooit) waar we gisteren langs hebben gereden.   De ijsberg is nu vlak voor ons.   We zullen nog vele ijsbergen in El Calafate zien, maar we zijn door dit spektakel reeds erg onder de indruk.   De bergen, de ijsberg, het ijs, de laguna, de kleur van het water, de natuur eromheen,... Na foto's en wat filmen keren we terug naar beneden en rijden we de kleine 40 kms naar El Chalten terug (=we hebben nu (eindelijk !!!) de wind in de rug, en het is een enorm verschil !  Soms duwt de wind je letterlijk op kleine bergopjes, zonder je bijna zelf hoeft te duwen !!!)    Er is een gratis camping en na het zetten van de tent en ons een beetje opgefrist te hebben gaan we iets eten.   We wouden deze avond nog internetten, maar we geraken weer aan de praat met andere toeristen (en zoals altijd gaat de tijd dan zó voorbij).   Het zijn eigenlijk Europeanen (hij=Engelsman, zij=Duitse) maar ze wonen in Australië.  Ik stel vele vragen hoe het is om in Australië te wonen en ze zijn er beiden wel gelukkig, maar missen Europa soms wel (=de verschillende talen, de cultuur en de sociale zekerheid).   Zij hadden vandaag wel een trekking gemaakt, van méér dan 8 uren, om ongeveer hetzelfde als wij te zien.   We hebben dat goed gedaan om naar Lago del Desierto te gaan en slechts een mini-trekking te doen van slechts 45 minuten !   Zij hadden zich ingelicht om met een busje ook naar Lago del Desierto te gaan, maar dat zou 60 pesos heen en terug kosten ! (=duur)    Vandaar dat daar (bijna) niemand was.   Ze zeggen ook dat meer zuidwaard het alsmaar kouder is (dat wisten we al, maar ik vind het hier al een beetje koud : zij zeggen dat het in vergelijking hier in El Chalten 'warm' is, en de wind 'niets' is in vergelijking met in het zuiden... dat beloofd...).   Het is vooral de wind die voor een soort van 'psychologische' koude zorgt.  Ik heb ondertussen wel opnieuw een regen- en wind-vest gekocht.   Morgen vertrekken we richting El Calafate (om het zuidelijk gedeelte van het ijsbergen-park te bezichtigen : daar zijn de grootste, bekenste en impressionantste ijsbergen).   Het zou wel heel erg toeristisch zijn, maar bon, we willen ze toch ook zien.    El Calafate zou +/- 200kms ver zijn, veel op pistes... 

Les commentaires sont fermés.