Cyclocosmos

(14/02/08) Almogasta - La Rioja (1)  (64 km)

(Enzo)

Vent, désert, ligne droite (vous connaissez la chanson) et au milieu, alors que l'on n'a plus d'eau, un petit kiosque sorti de nulle part pour enfin pouvoir se rafraîchir.

Mis à part compter les buissons secs qui défilent, ma journée se passe sans autre distraction.

Corinne ne traîne plus la patte, elle traîne les deux.

On prend ce qui vient pour camper, un petit espace bien sympathique au milieu d'une décharge clandestine. Au menu ce soir, mouches et moustiques... c'est reparti comme en Equateur, je suis dévoré de partout.

(Corinne)

Het zou nog zo'n 120kms zijn om La Rioja te bereiken en Enzo zou deze op 1 dag willen doen.   Hij is zeer gemotiveerd (om Ushuaia te bereiken) en vraagt dus ook veel (=om meer en meer kms / dag te doen...) maar ik zie dat (na de zware dag van gisteren) niet zitten.   Indien het weer tegenwind is wil ik niet proberen die 120kms op 1 dag af te leggen (ik wil mijn benen toch nog een beetje sparen...)  Ik vind dat we tot nu toe (met al die sterke tegenwind), al bij al, nog niet slecht rijden.   Enzo is echter erg in vorm...  Hij is niet alleen een 'diesel' (zoals hij dat zelf zegt) op de dag zelf (=trager in het begin en pas beter na een 40tal kms), maar hij is ook een 'diesel' over de ganse reis.   In het begin van de reis was ik altijd voorop (in bergoppen, op pistes, enz), maar nu (=nu dat hij zijn overtollig gewicht, dat hij voor de reis toch wel had, is kwijtgeraakt) is hij veel sneller dan ik.   Dat vind ik soms vervelend.  Het is leuker om vooraan te rijden (=ik dacht dan 'Hij mag me niet inhalen !'), maar nu is hij soms meerder kms voor mij (soms dat ik hem zelf niet meer zie) en dat is soms een beetje ontmoedigend...  ook, omdat ik niet weet wanneer hij eens zal stoppen om op mij te wachten (=soms is dat pas na 30kms) en dan is het effen pauze (voor mij een korte pauze, terwijl hij er soms reeds een kwartier staat...)   Maar langs een andere kant, indien hij het leuk vind om alles te geven (hij zegt dat hij denkt dat hij aan het koersen is), dan moet hij dat maar doen...  Vandaag niet zoveel te vertellen : woestijn, warm, droog, dorst,...     Na 50 kms (pas) is een soort van café...  Een 'barak' (cabane) helemaal alleen in de woestijn (=lijkt wel alsof in een film.)  Komt goed uit, want het water in onze bidons is door de hitte weeral helemaal 'warm' (=niet lekker, maar als er niets anders is en je hebt dorst, dan drink je 'alles').   

(15/02/08) Almogasta - La Rioja (2)  (60 km)

(Enzo)

Idem qu'hier.
Même pas un petit scorpion ou un serpent à se mettre sous la dent.
Fin d'article.

(Corinne)

Gisteren was ik na 64kms kapot =geen benen meer + te warm...  Wanneer je stopt met fiesten zijn de vliegen in de woestijn een echte pest... Je wordt er (in combinatie met de bijhorende hitte) helemaal gek van (van ze constant weg te slaan).   Er zijn er onwaarschijnlijk veel en zijn zeer aggressief, laten je niet met rust, komen constant voor en op je neus, langs je oren, op je benen, armen, handen, voeten... brrrr... ik heb een hekel aan vliegen !  Gelukkig gaan vliegen slapen wanneer de zon ondergaat...  Ik begin het ook stilletjesaan echt beu te worden om in tegenwind te rijden... Pfff, is niet meer leuk... Al die extra moeite en energie...   In combinatie met de barre omstandigheden (hitte, vliegen, dorst, behoefte in een douche, enz...) begin ik echt krekelig te worden... (=niet zo fijn voor Enzo, voor wie het uiteindelijk even moeilijk is...)   Rond de middag komen we in La Rioja aan.   Alle hostals zijn duur, maar uiteindelijk ook allemaal volgeboekt want er is dit weekend in La Rioja een muziekfestival (met folklorische muziek).   We gaan naar een camping (op 3 kms van het centrum) en uiteindelijk is dat een goede zaak want 'er is een zwembad' !   Heerlijk !

(13/02/08) Londres - Almogasta  (100 km)

(Enzo)

Et dire que c'est en Patagonie que les vents sont les plus violents ! J'espère qu'ils vont vite tourner car déjà ici on en est presque à vouloir pousser les vélos pour avancer.

Histoire de vous faire croire que l'on a vu quelque chose, sachez qu'Almogasta et ses alentours sont une région grosse productrice d'olives. C'est inscrit un peu partout, et si vous commandez une pizza « sans olive », on vous en servira malgré tout, histoire peut-être de bien vous faire remarquer que votre demande était une insulte.

Petite chapelle érigée en la « mémoire » de Gilberto Gil (il y’en a une tous les dix kilomètres) un gaucho sanctifié par on ne sait trop qui. En attendant, c’est le bordel ici, il faudrait faire le ménage !!!

Hospedaje - Douche froide - Ventilo - Clim - Dodo !

(Corinne)

We zijn gisteren langs Belén gereden en hebben dan een 10tal kms nà Londres de tent gezet (=dorpje dat Enzo zeer sympatiek vond).   's nachts is het ook ontzettend warm en in deze droge woestijn zijn vele mieren, vliegen, muggen enz... 's Avonds branden we een stokje 'sandel-wood' (=ruikt lekker en helpt tegen de muggen) opdat we toch buiten kunnen blijven zitten.   Vandaag vertrekken we eens niet te laat.  's Morgens is de wind en hitte nog draaglijk en al snel zijn we voorbij 50kms.  Verder is hier zo goed als 'niets' te zien... het is droog, het is heet...  zand en woestijn... stuiken en bomen die soms maanden op een beetje regen kunnen wachten...  (Nu heb ik wel een beetje spijt dat ik geen mp3 of iPod ofzo heb meegenomen... er is hier bijna geen verkeer (=dus niet gevaarlijk om iets dergelijks op te zetten) en met die lange rechte lijnen (waar niet veel te zien is) zou wat muziek wel leuk zijn...)  Na 60kms komen we aan (het eerste) kruispunt.   Daar kunnen we iets fris nuttigen (=zeer welkom want we voelen ons weer helemaal gedeshydrateerd...).   Echter wanneer we (na een halfuurtje pauze) weer willen vertrekken is de hitte en wind (die ook heet is) niet meer draaglijk.  In de voormiddag hebben we er 3 uur over gedaan om 60 kms doen doen en in de namiddag zullen we er ook 3 uur over doen om slechts 40 kms te doen...  De wind is soms zó sterk dat ik soms van de fiets stap (en mij afvraag of het niet beter is om te voet te gaan...)   De laatste 10 kms om Almogasta te bereiken waren een echte hel...  Zelf heb je (na een ganse dag fietsen) minder krachten, maar de wind daarentegen werd alsmaar sterker...  Deze keer wil ik niet kijken naar een camping, maar ik wil (1) een douche, (2) een écht bed en vooral (3) airco !!!    Het goedkoopste hostalletje dat we vinden heeft de 3 !    Wanneer we rond 20u (na ons helemaal te hebben opgefrist) het dorpje willen verkennen zijn de restaurants nog dicht...  Hier in Argentinie (alsthans hier in Noord-Argentinie) leven de mensen heel laat...   In de namiddag is het stil en kalm (=siesta), ontwaakt langzaam rond 18u, maar animatie is pas vanaf 21u (en later) te verwachten.   Hoe later het wordt, hoe meer animatie er is.   Restaurants gaan pas open rond 21u30 en mensen gaan soms pas om middernacht eten enz...   Voor ons (die 's morgens toch niet te laat willen opstaan om toch niet te laat te vertrekken) is dat soms wel vervelend, vooral ook omdat we reeds razende honger hebben, maar langs een andere kant heeft het wel iets relaxed en zuiders mediteriaans...