Cyclocosmos

(13/02/08) Londres - Almogasta  (100 km)

(Enzo)

Et dire que c'est en Patagonie que les vents sont les plus violents ! J'espère qu'ils vont vite tourner car déjà ici on en est presque à vouloir pousser les vélos pour avancer.

Histoire de vous faire croire que l'on a vu quelque chose, sachez qu'Almogasta et ses alentours sont une région grosse productrice d'olives. C'est inscrit un peu partout, et si vous commandez une pizza « sans olive », on vous en servira malgré tout, histoire peut-être de bien vous faire remarquer que votre demande était une insulte.

Petite chapelle érigée en la « mémoire » de Gilberto Gil (il y’en a une tous les dix kilomètres) un gaucho sanctifié par on ne sait trop qui. En attendant, c’est le bordel ici, il faudrait faire le ménage !!!

Hospedaje - Douche froide - Ventilo - Clim - Dodo !

(Corinne)

We zijn gisteren langs Belén gereden en hebben dan een 10tal kms nà Londres de tent gezet (=dorpje dat Enzo zeer sympatiek vond).   's nachts is het ook ontzettend warm en in deze droge woestijn zijn vele mieren, vliegen, muggen enz... 's Avonds branden we een stokje 'sandel-wood' (=ruikt lekker en helpt tegen de muggen) opdat we toch buiten kunnen blijven zitten.   Vandaag vertrekken we eens niet te laat.  's Morgens is de wind en hitte nog draaglijk en al snel zijn we voorbij 50kms.  Verder is hier zo goed als 'niets' te zien... het is droog, het is heet...  zand en woestijn... stuiken en bomen die soms maanden op een beetje regen kunnen wachten...  (Nu heb ik wel een beetje spijt dat ik geen mp3 of iPod ofzo heb meegenomen... er is hier bijna geen verkeer (=dus niet gevaarlijk om iets dergelijks op te zetten) en met die lange rechte lijnen (waar niet veel te zien is) zou wat muziek wel leuk zijn...)  Na 60kms komen we aan (het eerste) kruispunt.   Daar kunnen we iets fris nuttigen (=zeer welkom want we voelen ons weer helemaal gedeshydrateerd...).   Echter wanneer we (na een halfuurtje pauze) weer willen vertrekken is de hitte en wind (die ook heet is) niet meer draaglijk.  In de voormiddag hebben we er 3 uur over gedaan om 60 kms doen doen en in de namiddag zullen we er ook 3 uur over doen om slechts 40 kms te doen...  De wind is soms zó sterk dat ik soms van de fiets stap (en mij afvraag of het niet beter is om te voet te gaan...)   De laatste 10 kms om Almogasta te bereiken waren een echte hel...  Zelf heb je (na een ganse dag fietsen) minder krachten, maar de wind daarentegen werd alsmaar sterker...  Deze keer wil ik niet kijken naar een camping, maar ik wil (1) een douche, (2) een écht bed en vooral (3) airco !!!    Het goedkoopste hostalletje dat we vinden heeft de 3 !    Wanneer we rond 20u (na ons helemaal te hebben opgefrist) het dorpje willen verkennen zijn de restaurants nog dicht...  Hier in Argentinie (alsthans hier in Noord-Argentinie) leven de mensen heel laat...   In de namiddag is het stil en kalm (=siesta), ontwaakt langzaam rond 18u, maar animatie is pas vanaf 21u (en later) te verwachten.   Hoe later het wordt, hoe meer animatie er is.   Restaurants gaan pas open rond 21u30 en mensen gaan soms pas om middernacht eten enz...   Voor ons (die 's morgens toch niet te laat willen opstaan om toch niet te laat te vertrekken) is dat soms wel vervelend, vooral ook omdat we reeds razende honger hebben, maar langs een andere kant heeft het wel iets relaxed en zuiders mediteriaans... 

(12/02/08) Hualfir - Londres  (94 km)

(Enzo)

On prend les mêmes et on recommence ! Vent de face violent, chaleurs torrides, alternance d'asphalte et de tôle ondulée, lignes droites interminables... cela devient un peu lassant.
Nous consommons de plus en plus d'eau et les régions que nous allons traverser ces dix prochains jours s'annoncent toujours de plus en plus chaudes. Je remarque d'ailleurs que Corinne commence à un peu traîner la patte !

Trop chaud ! Même les nuits le sont. J'espérais que le fait d'évoluer dans le désert nous permettrait de bénéficier de nuits fraîches, mais rien n'y fait.

Comme je l'avais fait remarquer à Corinne au début de notre voyage, il est beaucoup plus facile de lutter contre le froid que contre le chaud. Maintenant, elle commence à mieux le réaliser.

Quelqu'un peut m'envoyer une clime portable ?

(Corinne)

(Hé Francoise, we zijn ook in 'Londres' geweest !) 

Op de gedetailleerde kaart die we hebben (=op het internet gevonden) moesten we vandaag normaal nog een 40tal kms piste doen, maar (hier in Argentinie duurt het geen jaren alvorens de asfalt er ligt, zoals bvb in Bolivie en) na nog geen 10 kms veranderd de piste weer in gloednieuwe asfalt.  De kronkelende curves van Peru zijn hier helemaal verdwenen en het zijn (bijna) altijd hele lange rechte banen.  De afstanden zijn hier zeer lang in dit noordelijke woestijngebied, en dan spreken we nog niet over de Pampa-regio (centraal-Argentinie) dat zo mogelijk nog uitgestrekter is, én Patagonie (zuid-Argentinie) dat nóg uitgestrekter is...  Ook weeral wind tegen vandaag...  Enzo had de reis van noord naar zuid gekozen (niet alleen omdat Ushuaia 'El fin del mundo' is en het mooi is om dergelijke reis daar te beeindigen, maar ook) omwille van de winden (=grootste vijand van de cyclist), die in deze richting normaal gunstiger zouden zijn, maar we rijden nu al een hele tijd met (in deze open vlakten = 'sterke') tegenwind...  Ik begrijp niet veel van wind-fenomenen, soms heb ik de indruk dat we 'altijd' wind tegen hebben, soms wordt de wind weerkaatst door de bergen (waardoor ze van richting veranderd...), zoals bvb soms in Bolivie (waar de wind soms ook zeer sterk kon zijn) reden we in een bepaalde curve met wind tegen en dan dachten we dat we wind mee zouden hebben in de andere richting van de curve, maar dat was niet 'altijd' zo (de wind werd in de canyons van richting veranderd... enz...)  In Patagonie hebben we wel in onze planning gerekend op wind mee (=we hadden meer kms/dag gerekend).   De wind is daar zó sterk dat wanneer je hem in de rug hebt je wel méér dan 200 kms/dag kan doen (zie ook een commentaar), maar als je hem daar tegen hebt... dan kan het wel eens zéér zwaar worden...     Het is ook weer zeer heet vandaag...  we hebben meer en meer dorst, dorst, dorst...  Wanneer ik een wagen, die helemaal dicht (=met alle ramen dicht) is omdat binnen de airco vol open staat, dan wens ik er effen in te kunnen gaan zitten...  de zweetdruppels druppen in onze ogen... onze huid is helemaal wit en korrelig van het zweet...