Cyclocosmos

(12/02/08) Hualfir - Londres  (94 km)

(Enzo)

On prend les mêmes et on recommence ! Vent de face violent, chaleurs torrides, alternance d'asphalte et de tôle ondulée, lignes droites interminables... cela devient un peu lassant.
Nous consommons de plus en plus d'eau et les régions que nous allons traverser ces dix prochains jours s'annoncent toujours de plus en plus chaudes. Je remarque d'ailleurs que Corinne commence à un peu traîner la patte !

Trop chaud ! Même les nuits le sont. J'espérais que le fait d'évoluer dans le désert nous permettrait de bénéficier de nuits fraîches, mais rien n'y fait.

Comme je l'avais fait remarquer à Corinne au début de notre voyage, il est beaucoup plus facile de lutter contre le froid que contre le chaud. Maintenant, elle commence à mieux le réaliser.

Quelqu'un peut m'envoyer une clime portable ?

(Corinne)

(Hé Francoise, we zijn ook in 'Londres' geweest !) 

Op de gedetailleerde kaart die we hebben (=op het internet gevonden) moesten we vandaag normaal nog een 40tal kms piste doen, maar (hier in Argentinie duurt het geen jaren alvorens de asfalt er ligt, zoals bvb in Bolivie en) na nog geen 10 kms veranderd de piste weer in gloednieuwe asfalt.  De kronkelende curves van Peru zijn hier helemaal verdwenen en het zijn (bijna) altijd hele lange rechte banen.  De afstanden zijn hier zeer lang in dit noordelijke woestijngebied, en dan spreken we nog niet over de Pampa-regio (centraal-Argentinie) dat zo mogelijk nog uitgestrekter is, én Patagonie (zuid-Argentinie) dat nóg uitgestrekter is...  Ook weeral wind tegen vandaag...  Enzo had de reis van noord naar zuid gekozen (niet alleen omdat Ushuaia 'El fin del mundo' is en het mooi is om dergelijke reis daar te beeindigen, maar ook) omwille van de winden (=grootste vijand van de cyclist), die in deze richting normaal gunstiger zouden zijn, maar we rijden nu al een hele tijd met (in deze open vlakten = 'sterke') tegenwind...  Ik begrijp niet veel van wind-fenomenen, soms heb ik de indruk dat we 'altijd' wind tegen hebben, soms wordt de wind weerkaatst door de bergen (waardoor ze van richting veranderd...), zoals bvb soms in Bolivie (waar de wind soms ook zeer sterk kon zijn) reden we in een bepaalde curve met wind tegen en dan dachten we dat we wind mee zouden hebben in de andere richting van de curve, maar dat was niet 'altijd' zo (de wind werd in de canyons van richting veranderd... enz...)  In Patagonie hebben we wel in onze planning gerekend op wind mee (=we hadden meer kms/dag gerekend).   De wind is daar zó sterk dat wanneer je hem in de rug hebt je wel méér dan 200 kms/dag kan doen (zie ook een commentaar), maar als je hem daar tegen hebt... dan kan het wel eens zéér zwaar worden...     Het is ook weer zeer heet vandaag...  we hebben meer en meer dorst, dorst, dorst...  Wanneer ik een wagen, die helemaal dicht (=met alle ramen dicht) is omdat binnen de airco vol open staat, dan wens ik er effen in te kunnen gaan zitten...  de zweetdruppels druppen in onze ogen... onze huid is helemaal wit en korrelig van het zweet...   

(11/02/08) Punta de Balasto - Hualfir  (82 km)

(Enzo)

50 km dans le désert en avançant à du 12 km/heure, c'est DUR !

Quelques ânes de-ci de-là pour nous distraire et rien d'autre.
Toutes les vingt minutes, lorsqu'une voiture nous dépasse, nous l'observons en espérant la voir tourner au loin, mais non, elle disparaît toujours à l'horizon, loin, très loin.

Après quelques courbes inespérées, une piste en tôle ondulée refait surface pour me rappeler que je ne dois pas trop me plaindre de parcourir de longues distances sur de l'asphalte, même en ligne droite.

Chouette, une rivière !
Le désert disparaît pour faire place, durant une trentaine de kilomètres, à une jolie vallée verdoyante.

Hualfir : pas envie d'aller plus loin aujourd'hui.
Un petit passage obligé par le village pour le ravito : essence (kérosène, ça brûle aussi bien et l'odeur est moins désagréable) et deux bons steaks bien tendre (à 6 EUR le kilo on ne va pas se priver)... je sens que je vais souvent en cuisiner les prochains jours.

Tente plantée, nous finissons la soirée en observant les chevaux sauvages qui tournent au tour de la tente.
Si c'est pas beau tout ça !

(Corinne)

Weer de ganse dag wind tegen vandaag. 's Morgens zijn het heeeele lange (licht stijgende) rechte lijnen (tientallen kms lang) (=een beetje saai).  In de verte is het alsof de weg plots stopt of een bocht maakt en telkens denken we dat het daar gaat beginnen dalen of de weg in een andere richting zal gaan, maar dat is gezichtsbedrog en het blijft maar rechtdoor gaan...  In de voormiddag rijden we nog de ganse tijd met besneeuwde bergenketen aan de linkerkant, waar we naar kunnen kijken om niet te veel aan de wind te denken.   Af en toe zijn er ezels of paarden die langs de weg grazen en 2 keer zien we ook een dode koe langs de weg liggen...  

In de namiddag is de bergenketen achter de rug en is het weer piste en vrij heuvelig (lijkt op een moto-cross-baan).    Na weer 2 uren dooreengeschud te zijn op piste (=je kan dan minder naar het landschap kijken, want de ogen zijn erg op de weg gericht om grote putten en stenen te vermijden) komen we in een klein dorpje aan.   Ik ben de (vele) pasta's (wanneer we kamperen) een beetje beu en we kopen eens steak en aardappelen en erwtjes om vanavond te eten.    Nog een uurtje piste doorheen een zeer mooie groene vallei met waterstroompjes en we komen in een groter dorp (Hualfir) aan, waar we nieuwe benzine voor te koken kopen, en een paar kms verder kamperen we.    Er zijn wilde paarden heel dichtbij die rond de tent galopperen terwijl we onze steak eten.  's Avonds in de tent (wanneer het nogthans reeds donker is) horen we ze soms verderop hiniken...