Cyclocosmos

(04/02/08) Jujuy - Salta (98 km)

(Enzo)

Dieu que c’est beau, on se croirait en Ardennes…
Ah non, en Ardennes, il n’y a pas de plantation de tabac, les collines sont moins hautes, il y fait moins chaud, les lianes ne pleurent pas sur presque chaque arbre et il n’y a pas de condor.

Hein quoi ? Vous avez vu un condor ?
Bein non, mais à force de chercher, on croit en voir partout. (Help, maman, c’est quoi les oiseaux sur la photo ? Pour info, c’est pas plus grand qu’une buse)

Donc ce matin, pour nous rendre à Salta, nous avons emprunté la « cornisa », ancienne route principale devenue un chemin presque touristique traversant une réserve naturelle. Etrange mélange de végétations tropicales et continentales. C’est tellement vert que je passe presque inaperçu avec mon déguisement Liquigas.

Pour la première fois depuis notre arrivée en Amérique du Sud, nous rencontrons des locaux qui pratiquent le cyclisme. Pas pour se déplacer d’un village à un autre, non, des vrais avec cuissards et jambes rasées. Je vous l’ai dit, ici vous changez la langue et vous avez l’impression d’être en Italie.

Salta :
Ce soir nous dormirons à la "cassa de ciclistas" de Roman. Je vous en reparle demain car avant tout, nous devons aller au MACDO ! Hé oui, on s’était juré, en Equateur, que nous nous y précipiterions dès que nous en rencontrerions un. C’est un peu con car en Argentine on mange très bien, mais Corinne n’a pas pu résister.

(Corinne)

Wanneer we uit Jujuy vertrekken is het weeral al laat (12u, maar in Bolivia zou het nog maar 10u zijn en we zijn nog niet helemaal aan het nieuwe uur aangepast...)   We nemen eerst ontbijt (=ook veel duurder dan in Bolivia natuurlijk, maar hier hebben ze niet meer al die lekkere grote fruitsappen...)    De eerste 30kms rijden we door platteland, met akkers (oa. met tabaksplanten, zie foto)  en weiden, met de bergen verderop.

We zien (zoals Enzo zegt) hier meerdere wielrenners (met koersfiets) hun ritje maken.  Ook komen we Argentijnse wielertoeristen tegen (van Buenos Aires, met fietstassen en al).   De argentijnen reizen in hun eigen land (want het is wel heel groot).

We rijden voorbij grote meren (die hier 'digues' genoemd worden) en de weg kronkelt meer en meer en de vegetatie wordt steeds uitbundiger tot we in een heus tropisch bos belanden (= la 'cornisa').    De weg is nu één en al bochten waar de lianen bijna op de weg vallen en op sommige plaatsen bijna een tunnel vormen.  (Enzo heeft er foto's van, maar heeft er (nog) geen op de computer gezet...).  Het is hier zeer leuk en aangenaam rijden.  Ook hier krioelt het van de vogels (kleintjes en grotere, zie foto's).    Het is de ganse dag zeer warm en we rijden de ganse namiddag door dit schitterende tropische decor (dat meer dan 40 à 50kms duurt).   Daarna gaat het bergaf en rijden we langs een rivier, waar de mensen zich in de avondzon baden en dan komen we in Salta aan.   Ik vindt het er zeer aangenaam.    Het voelt zeer zuiders aan (heel warm, kleine huisjes, bloemen, enz... maar tegelijktijd ook een stad, met alles voorhanden, zelfs een MacDonalds (waar we 's avonds zijn gaan eten, want dat vindt je noch in Equador, noch in Peru, noch in Bolivia : de laatste 2 zijn zo anti-amerikaans...)).    Ook hier in Salta is een casa de ciclistas.   Het is bij Ramon en zijn familie (moeder, 1 broer en 2 zussen).   We worden aangenaam onthaald : krijgen er limonade en bananenmilkshake aangeboden en we kunnen in het achterhuisje in de tuin blijven slapen.      

(03/02/08) Tilcara -  Jujuy (85 km)

(Enzo)

85 km sans pluie, sans vent (si peu), sans poussière, sans chien, sans grêle, sans orage, sans col (juste une petite grimpette), sans “gringo”, sans engueulade, sans fringale, sans internet… sans piment ?  Pour vous sans doute, mais bon sang, sans mentir, je me sens sensationnellement bien aujourd’hui.
Vous, cela vous fait un peu chier, mais bon, je vous senvois malgré tout cette petite photo pour vous rappeler que nous sommes bien sans dessous.

Article sans fin…

(Corinne)

We verlaten het 'feestelijke' Tilcara.  Het is vandaag zondag en het zal hier vandaag nog (en nog de hele week) (carnaval)feest zijn.   Eerst zijn er opnieuw een 40tal kms tussen de hogere mineralen-bergen met eerder weinig vegetatie.   We passeren onder andere de vallei van de 'schilders' (zo genoemd omdat de bergen vele kleurschakeringen hebben het het net een schilderspallette is).   Er zijn hier (mits het zondag is) vele Argentijnse toeristen.   Er zijn hier dan ook speciaal voorziene toeristische panorama-locaties (= zeer georganiseerd, in vergelijking met Bolivie en Peru, waar er bvb in de canyon del pato (dat ook zeer mooi was, maar) zo goed als niemand te zien was (buiten heel 'af en toe' eens een bus)).    We hebben ook de steenbokskeerkring overgestoken ! (zie foto)   Enzo zegt dat er geen wind was, maar in dit gedeelte is er toch nog vrij veel tegenwind en ik probeer (deze keer) wel (ter bescherming opdat we wat vlugger zouden gaan) zo dicht mogelijk achter hem te rijden.   Aan het dorpje 'Vulcan' gaat het bergop (=redelijke kuitenbijter) en eens boven zien we dat de vegetatie aan de andere kant helemaal anders is.   Héél groen, met groene bergen.    Lijkt een beetje op Zwitserland.   Nu volgt een hele lange en stijle bergaf.   We dalen tot bijna onder 1300m !   We zijn sinds de kust in Peru niet meer zo laag geweest ! en dat voelen we.   Het is beneden heel (tot tropisch) warm.   We rijden langs een grote rivier en de vegetatie is zeer rijk en uitbundig.   De papegaaien kwetteren luid en fladderen van tak tot tak.   We voelen ons zeer in form in deze lagere altitude en kunnen hierdoor zeer snel rijden en komen reeds snel in Jujuy aan.  Er zou hier ook een casa de ciclistas zijn, maar wanneer we op het adres aankomen is er niemand.   Ook het telefoonnummer is (blijkbaar wel de juiste persoon, maar is) een antwoordapparaat.  (Die zal zeker wel ergens aan het carnaval-vieren zijn...)   Dan maar naar een andere verblijfplaats zoeken, maar in Argentinie zijn hostals toch betrekkelijk duur (soms zelfs rond de 30euro) en we rijden wel een uur in Jujuy rond tot we een kamer (bij een oud vrouwtje) voor iets minder dan 10euro vinden (wat in vergelijking met Bolivie toch nog heel duur is).    We zullen in Argentinie dan ook veel meer camping doen.    Ik ben nog altijd versteld van het verschil tussen Bolivie (dat toch niet ver is) en hier in Argentinie.   Op de centrale Plaza zijn hoge palmbomen en er zijn terrasjes (van restaurants en cafés) op de voetpaden én... er zijn hier vuilbakken (=zo goed als onvindbaar in Peru en Bolivia en wanneer we daar vroegen waar we met onze vuilnis moesten blijven, dan zeiden ze gewoon 'Och, op de straat hé' !)   Hier lijkt het echt op Italie : vele mensen verplaatsen zich met mobilette-tjes of scooter-tjes, en er zijn hier zelfs 'traiteurs' (met wijnen, kazen, olijfolies en hespen enz)    Wat een verschil...