Cyclocosmos

(31/01/08)   entre Villazon/La Quiaca et Tilcara  (1)  (42 kms)

(Enzo)

Viva Argentina !
Electrochoc. Un kilomètre après la frontière, nous arrivons à La Quiaca et quelque chose ne va pas. Il pleut autant qu’en Bolivie, mais pas une seule flaque d’eau pour décorer les rues. Pas de nuage de fumée noire derrière les voitures, pas de déchets en tous genres traînant dans les caniveaux.
42 km de Pampa plus loin, et pas de troupeau sur les routes. Tout est… tout est comme chez nous.
Zut, on a dû passer par une faille spatio-temporelle. Je crois que nous sommes revenus en Europe.
Alors quoi ? C’est la fin du voyage ?
Ouf un orage éclate pour me distraire… on verra bien demain !

(Corinne)

 

Ik ben nog steeds erg bezorgd omwille van een bepaalde situatie die in Brussel gaande is en waarvan ik nog steeds geen degelijk nieuws heb.   Ik heb van hieruit geen controle en kan enkel af en toe mijn mails bekijken (ondertussen doet de gsm het ook niet meer...).   Je voelt je erg machteloos en ik begin te twijfelen om de reis te stoppen en naar Brussel te komen... We zijn nu in Villazon en hier zijn bussen naar om het even waar in Argentine, zelfs tot in Buenos Aires (=24u bus) waar ik dan een directe vlucht kan nemen...   Enzo (en ook ik) zijn hier helemaal down door... Indien we nu terug zouden gaan dan zouden we dit echt als een mislukking zien  : niet dat de vorige 4 maanden slecht waren (integendeel !), maar het einddoel was Ushuaia en de bedoeling was om 6 maanden hier te reizen (en niet om deze na 4 maanden te onderbreken...)   Bijna hadden we de busticketten en op internet vluchten gekocht, maar op het laatste moment beslissen we om toch nog verder te gaan (tenminste tot aan Salta en dan kunnen we daar nog zien).   We pakken alles in en maken ons klaar om de grens over te gaan.   Deze bevindt zich nog geen km verder van het centrum van Villazon.   We moeten onze Bolivianos nog in Pesos wisselen.   Hier zijn er wel een cambio-bureautjes (niet zomaar mannen onder een parasolletje met een aktentasje, zoals in Equador en Peru), maar weeral geen bewijsje, dus veel verschil maakt het niet...  Langs Boliviaanse kant gaat het zeer snel (ze kijken niets na, kijken amper je paspoort na, snel stempel en 'Au-revoir et merci'... Langs Argentijnse kant is er een heeeele laaaange file... Die we elk om beurt moeten doen (terwijl de andere de fietsen en bagage bijhoud...)   Het duurt bijna 3uur in totaal vooralleer we de grens over zijn... Ze laten ook nog eens onze bagage (ter controle) openen, maar uiteindelijk kijken ze niet echt iets na... 't Is meer voor de 'routine'.    

We zijn nu in Argentinie !!!!   (ik keek mbt de reis het meeste naar dit land uit, maar ik blijf erbij dat de ervaringen in Equador, Peru en (ja ook) Bolivie zeker de moeite waren... Wat Bolivie betreft, nu hebben we die boel (mbt de overstromingen) ook eens van dicht gezien...)

Vlak na de grens is reeds een Argentijns dorpje : La Quiaca...   Wat een verschil met Bolivia.   Alles is hier veel moderner !   Ook wel duurder (maar dat is als je van Bolivia komt niet moeilijk, waar alles spotgoedkoop is).   Het is hier tussen 2 à 5 keer zo duur als in Bolivia (dat weegt wel in het budget), maar uiteindelijk toch nog wel (zeker) de helft van de Europese normen.   

We kunnen vanhieruit eventueel ook een bus nemen, maar dat zal dan wel veel duurder zijn dan in Villazon (dat op slechts 2 kms van hier ligt)... (=absurt)   Maar we hebben nu besloten om toch zeker met de fiets tot Salta te rijden (we willen na onze te lange pauze met te korte afstandjes terug lange afstanden doen, wat hier in Argentinie met goede asfalt weer te doen is) , maar ik wil toch nog eerst mijn emails checken om te zien of ik toch niet reeds meer info van Brussel heb (want anders zal ik weer enkele dagen zonder email-toegang vertoeven en dan kan ik zeker niets doen...)    Er is reeds iets van nieuws van Brussel wat me weer een beetje geruststeld (=wat ik nodig had alvorens te vertrekken).   Gelukkig zijn er nog Marie-France (=goede buurvrouw) en Ronny (=goede jeugdvriend) die me op de hoogte houden en proberen de vervelende situatie op te lossen.     Het is ondertussen reeds 18uur.   Hier in Argentinie is het 2 uur later dan in Bolivia (in Bolivia is het dus nog maar 16u).   Hier blijft het nu dus nog licht tot ongeveer 21u30.   We willen (desondanks het vele tijdsverlies van vandaag) zeker niet nog een (zinloze) nacht in La Quinca blijven en desondanks het late uur vertrekken we toch richting Salta.    We kunnen nog 42kms rijden, vooralleer een onweer (=nog het laatste vanuit Bolivie) ons inhaalt en het ondertussen toch al 20u30 is...   

Si vous désirez revivre notre aventure en Bolivie chronologiquement, cliquez sur ce lien.

En fin d’article, cliquez sur « Page suivante » pour avancer.

(30/01/08)   Tupiza - Villazon  (bus)

(Enzo)

On a donc pris le bus, on a donc été coincé dans la gadoue pendant plus d’une heure comme je le craignais hier.
Demain on passe la frontière. Ouf !

(Corinne)

Het regent de ganse nacht en we kunnen onze natte spullen dus niet drogen.   De volgende morgen is het zon en we zetten onze natte schoenen snel op het terras.  Enzo heeft maar 1 paar schoenen mee en ziet het niet zitten om met natte schoenen te gaan beginnen fietsen... Gisteren was hij Bolivia (met alle regen enz) een beetje beu (=ik ook wel een beetje want mijn grote tenen liggen nu helemaal open van de koude en vochtigheid) en, na met de uitbater van het hostalletje te hebben gepraat die zei dat de weg naar Villazon weer vol met plassen en modder zou zijn, beslist hij zelf om een bus richting Villazon te nemen...  Spijtig, want we hebben de laatste tijd niet meer zoveel gefietst... (salar, camion, bussen...) en dat was niet de bedoeling, maar als de omstandigheden er niet naar zijn...  In Argentinie zou het veel minder regenen en zelf vrij warm zijn...   De busreis richting Villazon is (desondanks de slechte modderige weg) wel weer mooi en we krijgen alweer spijt dat we het niet met de fiets doen.   Enkele keren moeten we ook wachten omdat weer bussen voor ons in de modder vast zitten (één keer moesten we 1 uur wachten...)     Later op de namiddag zijn er weer zeer grote, impressionante onweders.   Het bliksemt langs alle kanten (=net stobboscopen) en vanuit de bus is het in dit decor een echt spectacel.   Zelfs Enzo (die normaal bang is van onweer) kijkt gepassioneerd naar de vele bliksems...   In Villazon regent het weer en is het weer koud en is er niet veel om te eten buiten 'pollo'...    Hoewel Bolivie zeker een land is dat te bezoeken waard is (=ik heb reeds vele mooie bezienswaardigheden opgesomd), kijken we nu toch uit naar Argentinie.